De rechtbank in Dordrecht bepaalde woensdag dat Rochelle Rikkers onder toezicht zou worden gesteld. Niet Rochelles vader maar de Stichting Jeugdbescherming Dordrecht kreeg de voogdij over het kind.
Volgens de kinderrechter “heeft vader Huisman na de scheiding niets ondernomen om het voogdij over zijn kinderen te krijgen”. Moeder kreeg de kinderen vervolgens toegewezen.

Ook al had Huisman een miljoen aan advocatenkosten gespendeerd, hij zou nooit en te nimmer de voogdij over zijn twee jonge kinderen hebben gekregen nadat Wanda Rikkers om welke reden dan ook besloot de relatie te beëindigen. Iedere kinderrechter in ons land wijst de kinderen in zo’n geval voetstoots toe aan de moeder, ongeacht de antecedenten van haar nieuwe partner. Indien de echte vader zich daartegen verzet en op komt voor de belangen van zijn kinderen, wordt hij aanstonds bestempeld als een persoon “die de rust van de kinderen bij moeder verstoort”. Vaders die zich daar niet bij neerleggen, riskeren vervolgens dat de kinderrechter hen een volledig contactverbod met de kinderen oplegt. 

De kinderrechter suggereert thans met de motivering van de ondertoezichtstelling van Rochelle dat vader Huisman zelf jegens zijn beide kinderen in gebreke is gebleven. Wij achten dit een uiterst kwalijke en volstrekt onoirbare verdachtmaking. Bij het huidige omgangsrecht in Nederland maken vaders als Huisman geen schijn van kans. Vrijwel dagelijks melden zich bij SOS Papa vaders die door de kinderrechter in een zitting van een kwartier zijn ontouderd en vervolgens blij mogen zijn als zij hun kinderen nog slechts eens per veertien dagen mogen zien (voorzover moeder die regeling naleeft: doet zij dat niet, dan volgt van de zijde van de kinderrechter geen enkele repercussie).  

De uiterst trieste ervaringen van Huisman maken in alle openbaarheid navrant duidelijk hoe ondeugdelijk het familie- en omgangsrecht door de Nederlandse kinderrechter niet alleen jegens Huisman, maar jegens duizenden vaders wordt toegepast. Kinderen en vaders worden aan de lopende band de relatie met elkaar ontzegd, louter omdat moeder dat wenst. Voor die kinderen en vaders is er geen enkele rechtsbescherming.

Dat de kinderrechter Huisman nu een trap na wenst te geven bij de motivering van de toewijzing van de ondertoezichtstelling – en de ondertoezichtstelling zelf – kan tekenend voor de mentaliteit van de magistratuur in het familie- en omgangsrecht worden genoemd.