Open brief aan J.P. Balkenende (CDA)

Balkenende (CDA): “Een echte vent durft pappa te zijn" 

Geachte heer Balkenende,

 

Uw pleidooi voor de waarde van het gezin heeft uiteraard direct vele vaders aangesproken. Vaders die niet alleen vader durven te zijn maar die het al geruime tijd waren, die altijd de zorg voor hun kinderen hebben gehad maar die van de ene dag op de andere door de overheid van hun kinderen zijn verstoten. Dat kan namelijk iedere vader in ons land overkomen.

 

Meer dan eenderde van alle huwelijken eindigt in een scheiding. Driekwart van die scheidingen wordt aangevraagd door de moeder. Ieder uur verliest in Nederland een kind als gevolg hiervan zijn vader.

In uw pleidooi voor het gezin stelt u dan ook terecht: "De waarde van het gezin voor de gezinsleden zelf, maar ook voor de samenleving wordt door veel politieke partijen en beleidsmakers onvoldoende onderkend."

Deze waarde van het gezin wordt bepaald door het belang dat wordt toegekend aan het respect voor en de rechtsbescherming van family-life . Omdat het hieraan volstrekt ontbreekt, zijn vaders verworden tot de ondermensen van onze rechtsstaat. Kinderen worden namelijk aan de lopende band moedwillig door de overheid van hun vaders gesepareerd.

 

Het is aan politici om de bescherming van familiebetrekkingen tussen kinderen en ouders – die overigens ook buiten het huwelijk ontstaan –  maximaal te waarborgen. In ons land gebeurt thans het omgekeerde. De staat vormt een rechtstreekse en ernstige bedreiging voor die familiebetrekkingen. Wij gaan daar in een openbaar debat met u graag nader op in en nodigen u hierbij voor dit debat uit.

 

Nederland neemt in Europa inmiddels een achterlijke positie in waar het de bescherming van family-life betreft. Uw aankondiging dat het CDA aan dit vraagstuk nu prioriteit zal verlenen is daarom zeer verheugend. Vele tienduizenden kinderen en hun vaders hopen er alsnog de vruchten van te plukken. Zij werden en worden op uiterst grove wijze door de staat uit elkaars leven gerukt maar wensen een onbelemmerd family life waarin liefde en zorgzaamheid eindelijk hun plaats kunnen hebben.

 

Het gezin eindigt niet bij de scheiding van de ouders. Het gezin leeft ook daarna gewoon voort, mits de staat de familiebanden niet doorsnijdt zoals nu, maar deze respecteert en bovenal voldoende waarborgt.

Het is aan u als politicus om snel tot nieuwe wet- en regelgeving en flankerend beleid te komen om de leden van ieder gezin te voorzien van wat zij nu van staatswege in ons land zo node ontberen: het recht op family life met hun gezinsleden.

 

Het recht op family life is het fundament onder de hoeksteen van de samenleving.

 

Vertrouwend op uw aandacht, en gaarne bereid tot een publiek debat,

Hoogachtend,
            

(D.R. Werner, vz.)

(P.M. Legêne, secr.) 

 

P.S. In Vlaanderen staat het woord “vent” voor gecastreerde ezel. Ook bij ons heeft het woord een neerbuigende bijbetekenis. Uw oproep kan daarom worden gelezen als een terechtwijzing, zo niet een verdachtmaking. Wij hopen dat u daarom in het vervolg gewoon over mannen en vaders zult spreken.