24 september 2003, 20:30
Klacht tegen De Volkskrant n.a.v. "interview" met de moeder van de kinderen Warenberg
Aan:
De Ombudsman van De Volkskrant In De Volkskrant van 24 september 2003 wordt op pagina 2 een interview gepubliceerd met mevrouw Scheers, onder de kop "Ik heb ze niet ontvoerd, maar teruggehaald". Ik ben van mening dat De Volkskrant met deze publicatie enkele vitale journalistieke beginselen schendt. 1.
Foto met daarop de twee kinderen De Volkskrant beeldt thans de kinderen pontificaal af zonder hen op enigerlei wijze zelf een stem te geven. Dit getuigt van volstrekte minachting voor hun persoon en voor hun privacy. 2. Misleiding
van de lezer A.
De kinderen zijn onder toezicht gesteld en verblijven met volle
instemming van de voogd en de raad voor de kinderbescherming bij vader. Dit zijn slechts enkele van de elementaire feiten die de lezer worden onthouden. In plaats daarvan kan mevr. Scheers ongehinderd door enige kritische vraag een volstrekt fictief verhaal in de kolommen van uw krant kwijt, alsof het advertentie-ruimte betreft. Uw verslaggever maakt van dat fictieve verhaal vervolgens feiten. Zo stelt hij in de kop: "Constance Scheers schakelde een kidhunter in om haar kinderen na scheiding weer te kunnen zien". Dat is een gotspe, aangezien moeder de kinderen één dag voor hun ontvoering nog heeft ontmoet. Ik ben van mening dat een dagblad de taak heeft lezers correct en zo volledig mogelijk te informeren over feiten, zeker op de pagina "binnenland" en ook als het "een interview" betreft. Gaarne verneem ik over dit artikel uw mening als ombudsman van De Volkskrant. Maarten
Legêne
|
Hmmm... Kinderen zouden met medeweten en volledige instemming van de (gestelde) gezinsvoogd en de Raad bij vader verblijven ten tijde van de 'ontvoering' door moeder. Uit andere berichten blijkt dat de kinderen al geruime tijd eerder aan moeder waren toegewezen, zij dienden op grond van die uitspraak bij moeder te wonen. Vader hield zich daar niet aan en weigerde meer dan eens de kinderen terug te brengen om hiertoe uiteindelijk helemaal niet meer over te gaan. Daarme zich schuldig makend aan ontvoering in de zin van het Haagse verdrag dat hierover handelt.
De (gestelde) gezeinsvoogd en de Raad kunnen niet op eigen houtje rechterlijke uitspraken wijzigen. Beetje gek dus dat in deze SOS-Papa klacht de indruk wordt gewekt dat het verblijf bij vader rechtmatig was. De kinderen hoorden daar immers op dat moment, blijkens een geldend vonnis, op straffe van een forse dwangsom al geruime tijd niet (vast) te verblijven.
Opheldering? Zou m.i. deze site sieren.
Misschien ook zaak om dan meteen even (met publicatie van de betreffende rechterlijke uitspraken) aan te tonen dat er een OTS/Gezinsvoogd was opgelegd/aangsteld en welke motivering aan die uitspraak ten grondslag heeft gelegen. Er kunnen immers allerlei redenen voor zijn geweest, redenen die niet, zoals hier eigenlijk gesuggereerd wordt, enkel en alleen gelegen zijn in (gedrag van) moeder bijvoorbeeld. Voor zover dergelijke kinderbescharmings maatregelen op dat ogenblik (t.t.v. de ontvoering door vader, de 'terugvoering' door moeder en de periode die daartussen lag)werkelijk zouden zijn opgelegd natuurlijk.
Ik ben zeer benieuwd.
Geplaatst door: Zoe op 09 oktober 2004, 17:36
Zoe schrijft:
De (gestelde) gezinsvoogd en de Raad kunnen niet op eigen houtje rechterlijke uitspraken wijzigen.
De Raad niet, maar de gezinsvoogd wel, mits hij vervolgens de rechter dat besluit laat toetsen. Dat deed deze gezinsvoogd uiteraard.
De gezinsvoogd heeft het recht alles te doen wat hij/zij in het belang van de kinderen acht, mits de kinderrechter dat kan blijven toetsen.
Geplaatst door: SOS Papa op 11 oktober 2004, 00:10