16 januari 2004, 10:30
Raadsdirecteur volhardt in wangedrag
Het gezin van dhr. A wordt onderzocht door de raad voor de kinderbescherming te Rotterdam. Dhr. Van Egmond, de directeur, besluit op eigen houtje na sterke aandrang van moeder het reeds uitgebrachte raadsadvies in te trekken, dat bij uitzondering nu eens gunstig voor de vader is. De vader wordt geheel onkundig gehouden van de overwegingen.
Vader A. wendt zich tot SOS Papa en dient een klacht in bij de externe klachtencommissie, die vervolgens onomwonden stelt dat dhr. Van Egmond onjuist heeft gehandeld
Stuurt Van Egmond vervolgens alsnog het oorspronkelijke raadsadvies naar de rechtbank? Nee, hij negeert het oordeel van de klachtencommissie volledig en stelt binnen twee weken (het oorspronkelijke onderzoek duurde langer dan een jaar) in eigen beheer – en in strijd met zo'n beetje alles dat Normen 2000 ook aan hem als raadsdirecteur oplegt – een nieuw en nu volstrekt bizar raadsadvies op, dat hij aan de rechtbank zendt, zonder uiteraard dat hoogstpersoonlijk 'raadsadvies' aan vader A. voor te leggen, zodat deze de wettelijk gewaarborgde mogelijkheid van reageren wordt onthouden. Bovendien doet Van Egmond er een brief aan de rechtbank bij, waarin hij een volstrekt onjuiste weergave verstrekt van het oordeel van de klachtencommissie. Ook verlaagt hij zich door vader A. in deze brief nog persoonlijk een paar trappen na te geven.
Vader A. dient hierover terstond een tweede klacht in bij de externe klachtencommissie. Ditmaal wordt de commissie voorgezeten door rechter Moolenburgh-Pelser (dezelfde die Rochelle Rikkers en haar vader met haar slaafse houding jegens Raad en Jeugdzorg de vernieling in hielp). Mevr. Moolenburgh-Pelser is van mening dat het klachtreglement niet deugt en weigert de tweede klacht van vader A. te behandelen. Dat moet in haar optiek de hoofddirecteur van de raad maar doen, tegen alle reglementen in.
De klager gaat daar uiteraard niet mee accoord en protesteert bij de minister persoonlijk (klik hier).
De minister doet de klachtencommissie het dringend verzoek zich aan de wet te houden. De klachtencommissie besluit daarop de tweede klacht alsnog te behandelen. Dat gebeurt op verzoek van klager in een andere samenstelling van de klachtencommissie, dus zonder mevr. Moolenburgh-Pelser.
Ook nu is het oordeel van de klachtencommissie over Raadsdirecteur Van Egmond vernietigend. Maar dhr. Van Egmond is hier bepaald niet van onder de indruk. Hij weet het namelijk beter dan de klachtencommissie en hij schrijft dus aan klager "Gezien bovenstaande kan ik niet anders dan het oneens zijn met de uitspraak van de klachtencommissie en zal ik derhalve aan de gegrondverklaring geen gevolgen verbinden".
De klager doet dat wel. Behalve een forse schadevordering op De Staat, de Raad en dhr. Van Egmond in persoon die hij in voorbereiding heeft, heeft hij de Nationale Ombudsman verzocht zich uit te spreken over het feit dat de raadsdirecteur domweg lak heeft aan het oordeel van de externe klachtencommissie.
SOS Papa heeft inmiddels de minister van justitie verzocht om dienstverbanden te verbreken met ambtenaren binnen zijn organisatie die bij recidive openlijke minachting tonen voor het oordeel van klachtinstanties die gekwalificeerd én bevoegd zijn om de handelwijze van raads- medewerkers én raadsdirecteuren jegens burgers te toetsen aan de wettelijke voorschriften en aan eisen van zorgvuldigheid.
